《答叔子花下见怀之什》 钱钟书

dá shū zǐ huā xià jiàn huái zhī shén
答叔子花下见怀之什

tù háo dùn tuì cái dōu jǐn, mǎ chǐ jiā xíng bìn yǐ cāng.
兔毫钝退才都尽，马齿加行鬓已苍。
duān lài gù rén xiāng wèi jiè, bù zēng bù jiǎn shì shū kuáng.
端赖故人相慰藉，不增不减是疏狂。