《开岁四日黄秋岳自沪至雪中登六和塔归过我即》 陈三立

kāi suì sì rì huáng qiū yuè zì hù zhì xuě zhōng dēng liù hé tǎ guī guò wǒ jí
开岁四日黄秋岳自沪至雪中登六和塔归过我即

sāo cháng yì lì xiàng cán wēi, lóng sǔn chuán shēng yǒu rǎo yī.
骚肠溢沥向残微，龙笋传声有扰依。
shōu shí jīng líng chū dēng dǐ, páng chēn yuān pò xié zhī fēi.
收拾精灵出灯底，旁嗔冤魄挟之飞。