《有邀余游中原者余以亲老辞王子贤未知来饯别》 黎廷瑞

yǒu yāo yú yóu zhōng yuán zhě yú yǐ qīn lǎo cí wáng zǐ xián wèi zhī lái jiàn bié
有邀余游中原者余以亲老辞王子贤未知来饯别

fēi diàn chuā rán dù tiān xì, bǎi suì néng kān jǐ xíng yì.
飞电歘然度天隙，百岁能堪几行役。
yóu zǐ lái guī yì kǒng chí, dà rén xìng zài hé cí bái.
游子来归意恐迟，大人幸在何辞白。
fēng tāo niàn ěr qù hé zhī, rì mù lián qú xíng gù nì.
风涛念尔去何之，日暮怜渠行故逆。
shì jiān bù bù shì wēi jī, mián shàng kě gēng liáo zì shì.
世间步步是危机，绵上可耕聊自适。