《邓圣求作端明时尝赠予诗云妙论出六合微言破》 晁说之

dèng shèng qiú zuò duān míng shí cháng zèng yǔ shī yún miào lùn chū liù hé wēi yán pò
邓圣求作端明时尝赠予诗云妙论出六合微言破

bái tóu guān sài zǒu cōng cōng, céng diàn shān gōng qǐ shì zhōng.
白头关塞走匆匆，曾玷山公启事中。
miào lùn wēi yán sī luò rì, huāng shān qióng gǔ mèng bēi fēng.
妙论微言思落日，荒山穷谷梦悲风。
bā āi yù fù jiē wú yǔ, sān jìng yí guī hèn wèi róng.
八哀欲赋嗟无语，三径宜归恨未容。
què nǐ sǎo chú xī yù qù, yù xiū lín gé huà biān gōng.
却拟扫除西域去，预修麟阁画边功。