《丈亭遇老人长眉及肩欲就之语忽已张帆吹笛而》 陆游

zhàng tíng yù lǎo rén cháng méi jí jiān yù jiù zhī yǔ hū yǐ zhāng fān chuī dí ér
丈亭遇老人长眉及肩欲就之语忽已张帆吹笛而

sà sà cháng méi lǜ fù jiān, yù tuī shòu shù yì máng rán.
飒飒长眉绿覆肩，欲推寿数意茫然。
ruò fēi chǔ guó gēng yín suì, dìng shì yáo shí bǐng zǐ nián.
若非楚国庚寅岁，定是尧时丙子年。
tóng dí yī shēng jīng sù lù, pú fān shù fú pò qíng yān.
铜笛一声惊宿鹭，蒲帆数幅破晴烟。
yáo zhī chéng zuì jiāng hú qù, huáng hè lóu tóu yòu fàng diān.
遥知乘醉江湖去，黄鹤楼头又放颠。