《予放归至浙中暂憩湖上适冯子仁得宥至自岭南》 江以达

yǔ fàng guī zhì zhè zhōng zàn qì hú shàng shì féng zi rén dé yòu zhì zì lǐng nán
予放归至浙中暂憩湖上适冯子仁得宥至自岭南

xiāng féng xiān gè wèn róng yán, xǐ jí fān yí mèng jué guān.
相逢先各问容颜，喜极翻疑梦觉关。
wǒ wǔ jūn gē sān tàn xī, běi lái nán qù yī shēng huán.
我舞君歌三叹息，北来南去一生还。
yīn qín quàn jiǔ fēi wéi bié, guī dào níng qīn gèng chū shān.
殷勤劝酒非为别，归到宁亲更出山。
hú zhǔ bù fáng pín èr zhòng, yǔ jūn zhòng zuì bì yún jiān.
湖主不妨频二仲，与君重醉碧云间。