《桃花行》 曹雪芹

táo huā xíng
桃花行

táo huā lián wài dōng fēng ruǎn, táo huā lián nèi chén zhuāng lǎn:
桃花帘外东风软，桃花帘内晨妆懒：
lián wài táo huā lián nèi rén, rén yǔ táo huā gé bù yuǎn
帘外桃花帘内人，人与桃花隔不远；
dōng fēng yǒu yì jiē lián lóng, huā yù kuī rén lián bù juǎn.
东风有意揭帘栊，花欲窥人帘不卷。
táo huā lián wài kāi réng jiù, lián zhōng rén bǐ táo huā shòu
桃花帘外开仍旧，帘中人比桃花瘦；
huā jiě lián rén huā yě chóu, gé lián xiāo xī fēng chuī tòu.
花解怜人花也愁，隔帘消息风吹透。
fēng tòu xiāng lián huā mǎn tíng, tíng qián chūn sè bèi shāng qíng:
风透湘帘花满庭，庭前春色倍伤情：
xián tái yuàn luò mén kōng yǎn, xié rì lán gān rén zì píng.
闲苔院落门空掩，斜日栏杆人自凭。
píng lán rén xiàng dōng fēng qì, qiàn qún tōu bàng táo huā lì
凭栏人向东风泣，茜裙偷傍桃花立；
táo huā táo yè luàn fēn fēn, huā zhàn xīn hóng yè níng bì.
桃花桃叶乱纷纷，花绽新红叶凝碧。
wù guǒ yān fēng yī wàn zhū, hōng lóu zhào bì hóng mó hu.
雾裹烟封一万株，烘楼照壁红模糊。
tiān jī shāo pò yuān yāng jǐn, chūn hān yù xǐng yí shān zhěn.
天机烧破鸳鸯锦，春酣欲醒移珊枕。
shì nǚ jīn pén jìn shuǐ lái, xiāng quán yǐng zhàn yān zhī lěng
侍女金盆进水来，香泉影蘸胭脂冷；
yān zhī xiān yàn hé xiāng lèi, huā zhī yán sè rén zhī lèi.
胭脂鲜艳何相类，花之颜色人之泪。
ruò jiāng rén lèi bǐ táo huā, lèi zì cháng liú huā zì mèi
若将人泪比桃花，泪自长流花自媚；
lèi yǎn guān huā lèi yì gàn, lèi gàn chūn jǐn huā qiáo cuì.
泪眼观花泪易干，泪干春尽花憔悴。
qiáo cuì huā zhē qiáo cuì rén, huā fēi rén juàn yì huáng hūn
憔悴花遮憔悴人，花飞人倦易黄昏；
yī shēng dù yǔ chūn guī jǐn, jì mò lián lóng kōng yuè hén!
一声杜宇春归尽，寂寞帘栊空月痕！