《惯于长夜过春时》 鲁迅

guàn yú cháng yè guò chūn shí
惯于长夜过春时

guàn yú cháng yè guò chūn shí, qiè fù jiāng chú bìn yǒu sī.
惯于长夜过春时，挈妇将雏鬓有丝。
mèng lǐ yī xī cí mǔ lèi, chéng tóu biàn huàn dài wáng qí.
梦里依稀慈母泪，城头变幻大王旗。
rěn kàn péng bèi chéng xīn guǐ, nù xiàng dāo cóng mì xiǎo shī.
忍看朋辈成新鬼，怒向刀丛觅小诗。
yín bà dī méi wú xiě chù, yuè guāng rú shuǐ zhào zī yī.
吟罢低眉无写处，月光如水照缁衣。