《伏蒙赐和复用韵二章拜呈可谓出愧炫媸惟自叙》 杜范

fú méng cì hé fù yòng yùn èr zhāng bài chéng kě wèi chū kuì xuàn chī wéi zì xù
伏蒙赐和复用韵二章拜呈可谓出愧炫媸惟自叙

dào zài háng cáng zì gǔ jiān, wèi pín ǒu chū wèi néng hái.
道在行藏自古艰，为贫偶出未能还。
yī cóng jǔ shǒu zhē xī rì, yǐ kǒng yí wén zài běi shān.
一从举手遮西日，已恐移文在北山。
shēn rù wēi guān jiāng suǒ lǐ, xīn cán dà yǐn shì cháo jiān.
身入微官韁锁里，心惭大隐市朝间。
fú yún fù guì fēi wú shì, biàn yǒu gōng míng yì děng xián.
浮云富贵非吾事，便有功名亦等闲。