“自笑能吟客”的意思及全诗出处和翻译赏析

shí yī yuè shí sì yè tīng yǔ wèi sǎn tīng wèi xuě jiǔ zhī xuě hòu wèi zhòu yǔ
十一月十四夜听雨为霰听为雪久之雪后为骤雨

yǔ shēng gèng sǎn xuě, hūn tīng dá qīng chén.
雨声更霰雪，昏听达清晨。
zì xiào néng yín kè, cháng wèi bù mèi rén.
自笑能吟客，常为不寐人。
xù hán qín shì tì, zé xiǎng jù fān shēn.
絮寒勤拭涕，箦响惧翻身。
kǔ yǔ zhī shuí huì, yīng kān qì guǐ shén.
苦语知谁会，应堪泣鬼神。